В ЕВРОПА има и по-високи, и по-обширни, и по-гористи и по-стари като геология планини, но няма планински масив с такова богатство на реликтни видове и биоразнообразие и с толкова превратна и продължителна история. В Родопите като в огледало се оглеждат цялата древност и съвремие на Стария континент. Тук има и праисторически поселения, и мегалити и обредни места, дело на цивилизацията на Траките, и паметници и творения на строителния гений на древна Елада, Рим и Византия и свидетелства за времето на Студената война и тоталитаризма,
които за радост на българи и гърци отстъпват с развитието на интеграцията в рамките на големия Европейски проект за България.

Στην Ευρώπη υπάρχουν πιο υψηλές, πιο δασώδες, και πιο παλαιές από την άποψη γεωλογίας ορο σειρές, αλλά καμία οροσειρά δεν έχει παρόμοια βιοποικιλία της χλωρίδας και της πανίδας της, ούτε τόσο μακρόχρονη και ενδιαφέρουσα ιστορία της ανθρώπινης παρουσίας. Η Ροδόπη, σαν επιφάνεια καθρέφτη, αντανακλά εικόνες από την αρχαιότητα και τη σημερινή ζωή της Γηραιάς Ηπείρου. Εδώ υπήρχαν προϊστορικοί οικισμοί και ιερά των Θρακών, μνημεία και αριστουργήματα της αρχιτεκτονι κής της Αρχαίας Ελλάδας, της Ρώμης και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ερείπια των οποίων ακόμη μπορούν να ιδωθούν. Υπάρχουν επίσης μνημεία-μαρτυρίες για την εποχή του Ψυχρού Πολέμου και του κομουνιστικού καθεστώτος, η οποία προς χαρά Βουλγάρων και Ελλήνων τελείωσε και άρχισε η εποχή της συνεργασίας στα συμφραζόμενα του μεγάλου σχεδίου της Ενωμένης Ευρώπης

КАНЬОНИТЕ са прекрачени от стари римски или турски мостове, високо по била-
та са запазени значителни участъци от старите покрити с гигантски плочи римски търговски пътища, водещи към морето и Via Egnatia, ко ито любители на приключенията преминават на скорост с планински колела. Някъде стърчат остатъци от крепости и укрепления, които археолозите за радост на голямата публика настървено изследват, откривайки истински чудеса (Перперикон, Татул). Запазени са светилища, играли историческа роля в живота на Античния свят, златни мини, театри, антични спа-центрове и пристанища. Животът тук не е секвал повече от 6000 години, а традициите са живи и днес

Στα ΦΑΡΑΓΓΙΑ υψώνονται ρωμαϊκές και παλαιές τουρκικές γέφυρες, ενώ στις κορυφογραμμές ακόμη υπάρχουν σημαντικά τμήματα των πλακόστρωτων ρωμαϊκών εμπορικών οδών και της Εγνα τίας Οδού, που οι λάτρες των περιπετειών περνάνε πάνω στα ορεινά ποδήλατά τους. Σε πολλά μέρη φαίνονται τα ερείπια τοίχων οχυρωμάτων, τα οποία προς χαρά του κοινού οι αρχαιολόγοι μελετούν και φέρνουν στο φως πραγματικούς θησαυρούς και ολόκληρες αρχαίες πόλεις (Περπερικόν, Τατούλ). Από την αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας έχουν σωθεί πολλά ιερά, αρχαία θέατρα, χρυσωρυχεία, λουτρά και λιμάνια. Ο άνθρωπος δεν έπαψε να κατοικεί σε αυτά τα μέρη στη διάρκεια 6.000 χρονών, ενώ οι
παραδόσεις παραμένουν ζωντανές και την εποχή μας.

ВИСОКОПЛАНИНСКИТЕ ЛИВАДИ в продължение на столетия изхранвали милиони овце в летните дни, а бреговете на Егея били любимото им пасище през зимата. Превратностите на ХХ век сложиха край на тази дошла от вечността идилия, а само допреди години обиталищата на мечки стояха на пътя на развитието на междудържавните отношения между България и Гърция. Мечките в Родопите днес надхвърлят 200, а новите транспортни коридори в Европа са призвани да възстановят икономическите и човешките отношения между северните и южните скатове на Родопа планина и да отворят пътя за трансгранични приключенски пътувания и ваканции.

Τα ΛΙΒΑΔΙΑ στις πλαγιές της οροσειράς στη διάρκεια πολλών αιώνων ήταν θερινοί βοσκότοπους, ενώ οι παραλίες του Αιγαίου ήταν οι προτιμητέοι χειμερινοί βοσκότοποι. Πριν από μερικά μόνο χρό νια οι βιότοποι αρκούδων ήταν εμπόδιο στο δρόμο της ανάπτυξης των διακρατικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας. Οι αρκούδες στη Ροδόπη σήμερα είναι πάνω από 200, και οι καινούριοι πα νευρωπαϊκοί διάδρομοι θα συνδράμουν στην εμβάθυνση των σχέσεων των ανθρώπων που κατοικούν στις βόρειες και τις νότιες πλαγιές της οροσειράς, ανοίγοντας τους δρόμους για διασυνοριακά ταξίδια και τουριστικές διαδρομές.

ПЕЙЗАЖИТЕ през есента и зимата са истински коктейл за сетивата. Отдъхналото си от жегите и туристите море, сезонът на маслините и картофите, на гроздобера и на новото вино трябва да се изживеят. Натоварено с митове, легенди и история, всичко тук е замряло в очакване на светлите новогодишни празници. На север - в Пампорово, Чепеларе и Смолян, СКИТЕ са
традиция с десетилетна история. На летището край Пловдив дефилето на ски-чартърите започваоколо 20 декември, а дължината на поддържаните ски-трасета надхвърлят 50 км.

Τα ΤΟΠΙΑ το φθινόπωρο και το χειμώνα είναι πραγματικές γιορτές για τις αισθήσεις των τουρι στών. Μετά από τη ζέστη του καλοκαιριού και της θάλασσας, πρέπει να ζήσετε την φθινοπωρινή εποχή των ελιών και των πατατών, της συγκομιδής σταφυλιών και των νέων κρασιών. Τον χειμώνα αυτή η περιοχή, που προστατεύει ζηλότυπα τους μύθους, τους θρύλους και την ιστορία της, αναμένει τις ιερές μέρες των Χριστουγέννων. Στα βόρεια μέρη – στις πόλεις και τα θέρετρα του Παμπόροβο, Τσεπελάρε και Σμόλιαν, τα ΣΚΙ έχουν μακρόχρονη παράδοση. Στο κοντινό αεροδρόμιο της Φιλιππούπολης τα τσάρτερ πληθαίνουν από τις 20 Δεκεμβρίου. Έρχονται πολλοί τουρίστες και λάτρες των χειμερινών
σπορ, διότι το μήκος των σκι πιστών είναι πάνω από 50 χιλιόμετρα

КУХНЯТА И РИТУАЛИТЕ през първите месеци на годината носят силен атавистичен, мощен, идващ сякаш от недрата на земята аромат. Кукерите и зарязването на лозята на свети Трифон, са като едно ехо от древността, каквото са родопските сватби и събори в планинските села, карнавалът в Ксанти, надпяванията по Роженските поляни, и дори традиционните в последните години „Орфически мистерии” в Триград.

Η ΚΟΥΖΙΝΑ και τα ΕΘΙΜΑ φέρνουν το αταβιστικό, ισχυρό άρωμα γης. Οι μασκοφόροι της
Αποκριάς (Κούκεροι) και η εορτή κλαδέματος των αμπελιών την ημέρα του Αγίου ρύφωνος σαν να είναι απόηχος των αρχαίων παραδόσεων, όπως οι γάμοι της περιοχής της Ροδόπης και τα πανηγύρια που ακόμη εορτάζονται στα ορεινά χωριά., όπως το καρναβάλι της Ξάνθης, η αναμέτρηση στο τραγούδι που κάθε χρόνο γίνεται στα λιβάδια του Ρόζεν και τα Ορφικά μυστήρια που ακόμη τελούνται στην πόλη Τριγκράντ.

ЗЕМЯТА НА ОРФЕЙ. Син на тракийския речен бог Еагър и нимфата Калиопа, легендата нарежда Орфей сред аргонавтите осъществили, похода към Колхида в търсене на Златното руно. Животът му е обвеян с мистерии, станали повод да бъде считан за митичен, а не реален герой. В приписваните му химни, наричани орфически, се възхвалява божествения характер на природата и се поучават съвременниците му да отдават почит към нейните чудеса с простичка молитва. Преди време въпросът с „гражданството” на най-великия сред поетите и певците на древността беше на прага да предизвика истински дипломатически скандал, но великата тема за любовта и здравия разум укротиха духовете. Полубогът тракиец ОРФЕЙ е бил син на едно друго време, и певец на една планина не- познаваща граници... Местният ендемит - цветето на Орфей (Haberlea Rodopensis), хвърля уникален мост между историята, легендата и биоразнообразието

Η ΓΗ ΤΟΥ ΟΡΦΕΑ. Γιος του Οίαγρου και της Καλλιόπης, ο μύθος λέει ότι ο Ορφεύς ήταν ένας από τους Αργοναύτες που έπλευσαν στην Κολχίδα και άρπαξαν το χρυσόμαλλο δέρας. Η ζωή του κυριεύεται από το μυστήριο και για το λόγο αυτό ο Ορφεύς θεωρείται μυθικός και όχι πραγματικός ήρωας. Οι λεγόμενοι ορφικοί ύμνοι ψάλλοντα προς τιμή της θεϊκής ουσίας της φύσης, των θαυμάτων και των καλλονών της. Προ καιρού, η υπόθεση για την «εθνικότητα» του Ορφέα παρά λίγο να προξενήσει διπλωματικό σκάνδαλο, αλλά το μεγάλο θέμα της αγάπης και η ορθή λογική κατεύνασαν τα πνεύματα. Ο Θράκας και ημίθεος Ορφεύς ήταν γιος άλλης εποχής και τραγουδιστής μιας οροσειράς που δεν γνώ-
ριζε σύνορα. Το ενδημικό φυτό της Ροδόπης – το λουλούδι του Ορφέα (Haberlea Rodopensis), είναι η ιδιάζουσα γέφυρα μεταξύ ιστορίας, μυθολογίας και βιοποικιλίας.

ЕКОТУРИЗЪМ. Делтата на Нестос, заливите Vistonida и Mitriko, язовирите и влаж-
ните поречия на Арда, Буйновското и Триградското ждрела са предпочитани местообитания на повече от 250 вида птици. Тукашната птича фиеста е заслужила интереса на световната общност на любителите на птици. Заедно с многобройните местообитания на мечки, вълци и елени, прекрасните иглолистни гори и десетките видове орхидеи и с разрастващата се мрежа от къщи за гости и малки хотели и ферми особено в северните им дялове, Родопите са на път да се превърнат в европейска дестинация за екотуризъм.

ΟΙΚΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ. Το δέλτα του Νέστου, οι λίμνες Βιστωνίδα και Μητρικό, οι τεχνιτές
λίμνες κατά μήκος του ποταμού Άρντα είναι οι βιότοποι πάνω από 250 ειδών πτηνών. Η εντυπωσιακή ποικιλία των πτηνών που φωλιάζουν στην περιοχή προκάλεσε το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας και όσων αγαπούν τα πτηνά. Οι βιότοποι αρκούδων, λύκων και ελαφιών, τα παρθένα κωνοφόρα δάση, τα πλούσια είδη ορχιδέων, σε συνδυασμό με τους ξενώνες και τα μικρά οικογενειακά ξενοδοχεία, ιδιαίτερα στα βόρεια μέρη, καθιστούν τη Ροδόπη πανευρωπαϊκή τουριστική διαδρομή.

 

ГАЙДАРИТЕ от с.Гела печелят овации в Единбург, родопската песен навлиза в музиката на световни рок музиканти, а французи и англичани участват в орфическите мистерии край пещерата Дяволското гърло. Родопите живеят и с ритъма на своите събори, песни и изтънчения дизайн на тукашните носии, продукт на една изумителна тъкаческа традиция. Вкусна и по своему модерна е родопската кухня с утвърдените ястия от боб, картофи и ориз, мурсалския чай (Sideritis Scardica), но има и достойни за Гаргантюа месни / чевермето / и рибни специа-
литети...

ΟΙ ΠΑΙ ΚΤΕΣ ΓΑΪΤΑΣ από το χωριό Γκελά κέρδισαν τις καρδιές των λατρών της μουσικής,
οι μελωδίες της Ροδόπης γίνονται βάση τραγουδιών παγκοσμίως γνωστών ροκ μουσικών, ενώ Γάλλοι και Βρετανοί έρχονται στη Ροδόπη για να παρακολουθήσουν τα ορφικά μυστήρια κοντά στη σπηλιά «Λαρύγγι του Διάβολου». Η οροσειρά και οι βουνίσιοι ζουν με τους ρυθμούς των πανηγυριών και των τραγουδιών τους. Νόστιμη είναι η παραδοσιακή, αλλά και η σύγχρονη κουζίνα της Ροδόπης. Τα εδέσματα φτιάχνονται με φασόλια, πατάτες και ρύζι, περιβόητο είναι το τσάι της Μουρσάλα (Sideritis Scardica). Οι χορτοφάγοι επίσης δε θα απογοητευθούν: για αυτούς είναι τα ψημένα στη σούβλα και τα ψαρικά σπεσιαλιτέ. Με πρόσωπο προς τη ΘΑΛΑΣΑ . Νότια, η οροσειρά που διασχίζει τις εύφορες πεδιάδες της Ελλάδας, φτάνει στις παραλίες του Αιγαίου. Η παραλία του Πόρτο Λάγος, οι παραλίες των Νομών Ξάνθης και Καβάλας, τα μικρά λιμάνια των ψαράδων και η μαρίνα της Καβάλας και ο εντυπωσιακός ρωμαϊκός υδραγωγός είναι οι άλλες πινελιές της εικόνας της Ροδόπης

ЛЕГЕНДИ И МАГИЧЕСКА РЕАЛНОСТ. Градове, села, реки, ждрела, върхове, гледки, заливи.. Родопите обещават на всеки уважаващ себе си пътешественик един уникален коктейл от срещи и култури, аромати и вкусове, гледки и изживявания, архитектура от камък, керамика и дърво... Всички те - достойни за перото на вдъхновени писатели, за четката на майстори-художници и за камерата на признати кинаджии и фотографи. От Акрополът на Кавала до античния театър на Пловдив има около 120 км птичи полет. Някога на римските легиони били еобходими
4-5 дни, за да преодолеят опасните клисури, непрогледните гори, заснежените била и мочурливите поречия, и стигнат до морския бряг. Днес, месеци след датата 1 януари 2007 г. дистанцията вече се преодолява за часове. С визия за едно ново, общо европейско бъдеще за хората, населяващи планината, чрез туризъм в Родопите - заедно от двете страни на границата...

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΜΑΓΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. Πόλεις, χωριά, ποταμοί, φαράγγια, κορυφές,
κόλποι… Η οροσειρά της Ροδόπης παρουσιάζει σε κάθε τουρίστα μοναδικές συναντήσεις πολιτισμών, αρωμάτων και γεύσεων, όπως και αρχιτεκτονική που συνδυάζει πέτρα, σοβά και κεραμική… Όλα αυτά εμπνέουν συγγραφείς, ζωγράφους, σκηνοθέτες και φωτογράφους. Η Ακρόπολη της Καβάλας απέχει μόνο σε 120 χιλιόμετρα από το αρχαίο θέατρο της Φιλιππούπολης. Κάποτε οι ρωμαϊκοί λεγεώνες περπατούσαν 4-5 μέρες για να περάσουν τις χαράδρες, τα δάση, τις κορυφογραμμές και τους βαλτότοπους της οροσειράς και να φτάσουν στις παραλίες του Αιγαίου. Σήμερα, λίγους μόνο μήνες μετά από την ένταξη της Βουλγαρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η απόσταση ταξιδεύετε για ώρες. Με το βλέμα στραμμένο σε ένα κοινό, ευρωπαϊκό μέλλον για τους κατοίκους στις πλαγιές της οροσειράς, μέσω Τουρισμού στη Ροδόπη - μαζί από τις δύο πλευρές των συνόρων...